حکایت با صبا
اشعار ادبی مهدی دانش
شبیه شمع که با شام تار درگیر است دلی که آینه شد با غبار درگیر است فراق با دل عاشق رفیق دیرین است همیشه با تن گل نیش خار درگیر است چه بر سر دل من رفت و آرزوهایش که بی خیال تو با روزگار درگیر است؟ بهار آمد و بر بی قراریم افزود خزان بی کسی ام با بهار درگیر است چه انتظار مرا می کشد در آخر راه که عمرم این همه با انتظار درگیر است؟ زمین مزار تنم می شود، نمی دانم دلم برای چه با این مزار درگیر است؟ خراب و خسته دلم با هزار و یک سودا برای کسب کدام افتخار درگیر است؟ کتاب خاطره صد بهار خواهد شد درخت ساده که با برگ و بار درگیر است بیا که مرهم بیگانگان افاقه نکرد مرا دلی است که با زخم یار درگیر است "چاپ شده در اطلاعات هفتگی" شبها که بال خاطره را باز می کنم تنها در آسمان تو پرواز می کنم از خاطرات کودکیم دلربا تری شب را به خاطرات تو دمساز می کنم گویا دلم به دیدن خورشید رفته است گاهی برای آینه هم ناز می کنم چندی است قصه های دل من شنیدنی است هر قصه را به نام تو آغاز می کنم زیباتر از تخیلی، اما برای تو از روی سادگی غزلی ساز می کنم با حکم عقل قسمت من نیستی، ولی دل را به خواهش تو سرافراز می کنم
* *
شبهای من بدون تو یلدای بی کسی است غم را همیشه محرم این راز می کنم آیینه ها نگاه مرا درک می کنند با این بهانه سفره دل باز می کنم جانی که هست خرج غم روزگار باد دل را برای عشق پس انداز می کنم *****************************
زیبا تر از گلهای زیبا در دل من ای عشق! کی می رویی از آب و گل من؟ خاک مرا آب از شرابی ناب دادند کاری نمی آید ز عقل زائل من دل را پریشان می کند وقتی نباشی آسودن و فرسودن بی حاصل من تنهاترین پروانه ام، وقتی نباشی تنها تو خواهی بود شمع محفل من این باغ بی بر را بهاری نیست بی تو تنها گلی، تنها بهاری در دل من گلهای مصنوعی دل آزارند،ای کاش بوی تو پیچد در حیاط منزل من غواص غمگینی در اقیانوس دردم تا زنده ام آغوش وا کن ساحل من! ************************** *چاپ شده در اطلاعات هفتگی می رسد از شهر چشمانت سوار دیگری روی دوشم می گذارد عشق بار دیگری
اختیارم را به دست چشمهایت می دهم گرچه غیر از این ندارم اختیار دیگری دل چرا تسلیم پائیز ملال آور شود با تو وقتی هست هر فصلی بهار دیگری کینه ها دارند از من مردم این روزگار من که با یاد تو دارم روزگار دیگری با همان دیدار اول نیمه جانم کرده ای درمسیرت مانده ام تا انتحار دیگری دل حریف شیوه خونریز چشمانت نشد باختم،آماده ام اما! قمار دیگری هرچه خواهی با دل رسوا بکن،هرچند دل از تو جز خوبی ندارد انتظار دیگری پس کجا ماندی گلم! در جستجویت سالهااست هر قدم را می گذارم روی خار دیگری می شود فردا به دیدارم بیایی،یا که نه با خیالت باز بگذارم قرار دیگری چشم من عمری است دنبال شکار چشم تواست چشم تو هر لحظه دنبال شکار دیگری من به رویای وصالت زنده ام رویای من! تا نفس دارم نیندیشم به یار دیگری
******* ****** ***** **** *** ** *
فصل قبل از بهار هم زیبا است عشق با انتظار هم زیبا است روزگار بدی است، اما عشق! گل به دامان خار هم زیبا است دل اگر با تو هم نفس باشد کلبه ی تنگ و تار هم زیبا است ابر رحمت شبی که می بارد باغ بی برگ و بار هم زیبا است با دلی مبتلای مژگانت زندگی در حصار هم زیبا است به امید بهار دیدن تو دیدن صد بهار هم زیبا است چشمم ای کاش باغ بود ای گل! گر چه دریا کنار هم زیبا است دل من! از بهار سهم تو کو؟ که دل نو نوار هم زیبا است بار الها! سوای باغ و بهار دیدن روی یار هم زیبا است با تو نگاه خسته ی من حرف می زند آری لبان بسته ی من حرف می زند قدری بمان، سکوت مرا گوش کن برو دارد دل شکسته ی من حرف می زند من عاشقم هنوز، نگاه معذبت از عهد ناگسسته ی من حرف می زند تو فال سرنوشت منی،فال من هنوز از طالع خجسته ی من حرف می زند هر شب کنار پنجره ای باز،آسمان با بالهای بسته ی من حرف می زند هر شب کنار پنجره ای رو به انتظار با تو نگاه خسته ی من حرف می زند ********************************* هنوز عاشقم، اما نه آن صبور گذشته نمانده بی تو برایم دل جسور گذشته خمیده قامتم از بار سالهای جدایی شکسته در دل بی طاقتم غرور گذشته بهار رفت و به دل مانده حسرت گل رویت رسیده فصل غم و رفته آن سرور گذشته شبی دوباره گذشت و دلم به وجد نیامد نه از رسیدن فردا، نه از مرور گذشته تمام عمر گریزان ز مرگ بودم و اکنون چو سایه پیش من است آشنای دور گذشته گذشته شور جوانی، برای این دل تنها فقط خیال تو مانده ز شوق و شور گذشته هنوز ماه شب من تویی که در دل تنگم چراغ یاد تو دارد هنوز نور گذشته گذشت بی خبر از من جوانی من و شادم که خواب وصل تو دیدم شب عبور گذشته مسافر درد چه بین این دل و خورشید و ماه می گذرد که بی تو روز و شب من سیاه می گذرد گذشته صد شب بی عشق از آخرین دیدار از آخرین شکرم صد گناه می گذرد پس از تو قسمت من بی کسی است، باقی عمر به یاد وخاطره ی آن نگاه می گذرد دلم مسافر درد است در کمرکش عمر که بی رفیق از این نیمه راه می گذرد گذشتن از تو رسیدن به آخر خط بود دلم چگونه از این پرتگاه می گذرد؟ گذشتم از تو و ولی همچنان امیدی هست دل رئوف تو از اشتباه می گذرد
فلک! ستمگری، اما به رای حضرت عشق ز قلب سنگ تو هم تیر آه می گذرد تویی که مرز بهشت و جهنمی ای عشق! که بی تو کار دل از راه و چاه می گذرد
شبی که بر دل این بی پناه می گذرد؟ *********************************** چراغ خانه چرا به فکر بهاری به جز بهار تو باشم؟ گل همیشه بهارم اگر کنار تو باشم بهار چشم سیاهت مجاب کرده دلم را که پا به پای زمستان در انتظار تو باشم تو ماهرو که نباشی چراغ خانه ندارم مگر بسوزم و شمعی به افتخار تو باشم در این جفاکده شادم به دوستدار تو بودن دلی نمانده برایم که خواستار تو باشم چرا به زردی برگی جدا ز شاخه ی خویشم؟ چرا به من نمی آید که از تبار تو باشم؟ به داغ یک نظر عمری به غار غصه خزیدم نشد نصیب دل من که یار غار تو باشم بگو به چشم سیاهت که اختیار دلم را بگیرد از من و دیگر در اختیار تو باشم بیا که در دل پیرم سرور عشق و جوانی دوباره زنده شود تا دوباره یار تو باشم بدون تو فردا تماشا ندارد من و این شب غم که فردا ندارد ندارد هوای تن خسته را دل خیالت خیال مدارا ندارد گرفتار عقلم، ولی صبر تا کی؟ گرفتاری عشق حاشا ندارد به بیماری چشمهایت دچارم طبیبی که قصد مداوا ندارد جدا کردی ای عشق! روح از تن من دلم در تن خسته ماُوا ندارد تو را از من ای کاش دنیا نگیرد شکوهی تو داری که دنیا ندارد تو شیرین ترین درس دانای غیبی کتابی که حتی الفبا ندارد چرا هیچ عقلی به جز عقل مجنون جواب تو را ای معما ندارد؟ تو ای عقل اگر خواستی آدمم کن نه آن آدم اما که حوا ندارد قسمت قسمت هم اگر نیست تو را داشته باشم بگذار که دستی به دعا داشته باشم شوق ابدی هدیه عشق است به عاشق یاد از تو گرفتم که وفا داشته باشم پیغمبری ای عشق! من ایمان به تو دارم هر روز بتی تازه چرا داشته باشم؟ یک ثانیه لرزید دلم تا همه عمر هر ثانیه کاری به خدا داشته باشم دیوان صبوری غزل وصل ندارد عاشق شده ام تا که حیا داشته باشم مست توام ای تیر خلاص از غم عالم! از عقل چرا بیم خطا داشته باشم؟ دردی است نگاه تو که مرگ است دوایش مگذار نیازی به دوا داشته باشم با تو همه آینه ها شکل بهارند کافی است برایم که تو را داشته باشم ************************** فاصله با این منی که آینه تصویر می کند دارد نبودن تو مرا پیر می کند راهم ز راه عقل جدا کرده سرنوشت هر شب مرا جنون تو تسخیر می کند سر می زند به باغ خیالم خیال تو ناگاه عیار فاصله تغییر می کند انگار پیش چشم منی، پیش چشم تو حتی گلوی عقربه ها گیر می کند حتی جدایی تو قشنگ است نازنین! غم را به انتظار تو تفسیر می کند تا آرزوی دلخوشی تازه می کنم خواب مرا خیال تو تعبیر می کند از فتنه زمانه دل عاشق ایمن است با خون چه کار دشنه تقدیر می کند شیرین ترین حقیقت دنیای من! بیا این انتظار تلخ مرا پیر می کند
چقدر بار جدا بودن از تو سنگین است تمام دلخوشی ام خاطرات شیرین است مرا به دیدن چندین بهار برده، ولی هنوز هم دلم از روزگار چرکین است چه مانده از همه من؟ تکیده ای در خویش شکسته ای که به آیینه نیز بدبین است چگونه بی تو بخندد دلی که با تو گریست دلی که بی تو برای همیشه غمگین است صدای پای تو را گوش وهم می شنود برای زخم عمیقم سکوت تسکین است سکوت می کنم اما نمی کنم باور تمام سهم من از تو، از عاشقی این است بیا که بر سر حرفش دل ایستاده هنوز که جام زهر نگاهت عجیب شیرین است به چشمهای تو رازی ورای زیبایی است و عشق حس غریبی ورای تحسین است تو بی گناهترین دلفریب دلشکنی برای عاشق تو چاره صبر و تمکین است
| Design By : Night Melody |
